Vreugde in de Huttenheugte

Vrijdag, alweer 5 dagen geleden, zijn we gaan zwemmen in Dalen. Eerst om 17:15 verzamelen, nou ja, dat was de bedoeling. Maar je moet altijd op de zelfde mensen wachten, we noemen geen namen. Toen we eindelijk onderweg waren ging het ook niet zo snel, tja, alle begin is moeilijk.

In Dalen aangekomen moesten we ons melden bij de receptie. Daar moesten we ook nog eventjes betalen natuurlijk, dus Rolf trok zijn pin, met een brief(je) met de pincode erop.

We liepen naar het zwembad, terwijl vele vroegen om een golfkarretje, kom op jongens, zo ver was het nou ook weer niet! Daarna (snel) omkleden en zwemmen maar weer. Eerst nog eventjes de tijd voor het eten afspreken, acht uur?!

Iedereen ging zijn eigen kant op, de glijbaan, het golfslagbad, of toch maar de wildwaterbaan. Toen we een paar keer de wildwaterbaan af waren geracet, gingen we van de glijbaan, en daarna even stoeien in het golfslagbad (ook hier noemen we geen namen).

Al snel was het acht uur, dus Jante dacht, ik ga eens even vragen wie wat wil drinken, eenmaal de bestelling opgenomen, moesten ze bij de kassa moeilijk doen; 6+9=18, yea right.

Na een tijdje zaten we allemaal aan de patat, een boel stoelen verschoven, maar uiteindelijk zat iedereen. Na het eten nog 1 keer van de wildwaterbaan, die ze daarna snel sloten. Dan maar een rondje stroom"versnelling"?
Uiteindelijk zijn we maar gaan omkleden, en zijn we naar de auto’s gelopen. Bij de auto’s bleek dat Bart niet kon tellen, we hadden er één teveel, maar ja, liever teveel dan te weinig. Daarna reden we allemaal terug naar Elp. Om lekker te slapen of om gewoon nog even door te feesten. In ieder geval, het was een groot succes.